Παρουσιάσεις

ΜΑΓΔΑ ΦΥΣΣΑ

 

Είδα τη Μάγδα Φύσσα

με πύρινο βλέμμα

με καρδιά κομματιασμένη

–θρύψαλα αγίων σκορπισμένα στην άσφαλτο–

με μάτια ακοίμητα 

να παραμερίζει τη νύχτα

επιμένοντας η φωνή της ν’ ακουστεί  

ετούτη την εποχή

χτυπώντας με μανία

τα κλειστά παράθυρα των αισθημάτων

τις πόρτες της αδιαφορίας

να κραυγάζει  υποσχέσεις.

 

Είδα τη Μάγδα Φύσσα

ντυμένη στα μαύρα να υψώνει

ξεσκίζοντας την σιωπή

ένα δάχτυλο σπαθί

και να δείχνει στην ανθρωπότητα εκείνους

που σκοτώσανε το παιδί της.

 

Το παιδί της ήταν όμορφο

ήταν ψηλό

ήταν καλό.

Το παιδί της τραγουδούσε

το παιδί της αγαπούσε

μες τις παλάμες του έκλεινε ολόκληρο τον κόσμο.

Μια νύχτα της έφεραν το παιδί της σκοτωμένο.

 

Η μέρα πληγή

ο ήλιος καρφί

η νύχτα σταύρωση

είναι η ζωή χωρίς το παιδί της.

Ουρανός χωρίς γαλάζιο

θάλασσα χωρίς αλμύρα

βουνά χωρίς πράσινο

είναι ο κόσμος χωρίς το παιδί της.

 

Κι εγώ

σε ποια χώρα

ποια γη

να πνίξω τη φωνή μου;

Σε ποια πελάγη

ποια βουνά

να κρύψω την οργή μου;

Σεπτέμβριος δεκαοχτώ

σκοτώσανε τον Παύλο

οι φασίστες.

 

Είδα τη Μάγδα Φύσσα

που έχει από καιρό αναληφθεί

με μάτια κόκκινα απ’ την αγρύπνια

με δόντια κίτρινα απ’ τον καπνό

με χέρια τρεμάμενα

να δείχνει άδεια την αγκαλιά της.

 

Είδα τη μάνα του Παύλου

που ήταν η Παναγία η Βρεφοκρατούσα

που ήταν η Πλατυτέρα των Ουρανών

 που είναι  η Εκάβη

επάνω στον ατελείωτο δρόμο των δακρύων

που διασχίζει τους αιώνες

με καρδιά κομματιασμένη να βαδίζει αγέρωχη.

 

  

Αναστασία Βούλγαρη

7 Οκτωβρίου 2015

 

© 2014 Αναστασία Βούλγαρη.

κατασκευη ιστοσελιδας - XTD