Παρουσιάσεις

 

                                                                           Το βιβλίο διανέμεται δωρεάν

Σηµείωµα της συγγραφέως

Το παρόν βιβλίο αποτελείται από τρία µέρη.


Στο πρώτο µέρος παρατίθεται το πόνηµά µου Μίκης Θεοδωράκης, Διάλογοι στο Λυκόφως: Συνοπτική παρουσίαση, το οποίο προλογίζει ο ίδιος ο Μίκης Θεοδωράκης, που εκδόθηκε το 2016 και εξαντλήθηκε.

Το δεύτερο µέρος αποτελείται από τα πέντε άρθρα µου για το βιβλίο του Μονόλογοι στο Λυκαυγές, από το Σχόλιο του Μίκη µε τίτλο «Εγώ δεν ξεχνώ» και από το κείµενό του «Επιστολή σε Νεοέλληνα ζωγράφο».

Στο τρίτο µέρος, µε το άρθρο µου «Ο Μίκης µας καλεί σε ένα Νέο Κίνηµα Ζωής», παρουσιάζω τη νέα φιλοσοφική και πολιτική πραγµατεία του Θεοδωράκη «Μονοπάτι προς το µέλλον», η οποία συµπεριλαµβάνεται αυτούσια. Καθώς, όµως, το «Μονοπάτι προς το µέλλον» αποτελεί τη συνέχεια των δύο άρθρων πραγµατειών του Θεοδωράκη «Η αγριότητα του πολιτισµού» και «Οι βιοµηχανίες πολέµου να γίνουν βιοµηχανίες ειρήνης», θεώρησα σκόπιµο να τα συµπεριλάβω στην παρούσα έκδοση, ώστε ο αναγνώστης να έχει µια ολοκληρωµένη άποψη της φιλοσοφικής και πολιτικής ανάλυσης του Θεοδωράκη για τον σηµερινό Άνθρωπο και τον Πολιτισµό και να γνωρίσει την πρότασή του για τη ζωή, την κοινωνία και το µέλλον της ανθρωπότητας.

Ο πρόλογος είναι του Τριαντάφυλλου Σερµέτη µε το πρώτο άρθρο απάντηση, που δηµοσιεύθηκε στο διαδίκτυο, στο δηµόσιο κάλεσµα του Μίκη για διάλογο για την πραγµατεία του «Μονοπάτι προς το µέλλον». 

Ο πρόλογος προστέθηκε στο βιβλίο κατόπιν επιθυµίας του Μίκη, όπως εκφράζεται στην επιστολή του την οποία παραθέτω.

Το βιβλίο ολοκληρώνεται µε τον επίλογο του Τριαντάφυλλου, κατόπιν δικής µου επιθυµίας στην οποία ανταποκρίθηκε µε συγκινητική προθυµία. Τον ευχαριστώ. 

Μέσα από τα βάθη της καρδιάς µου ευχαριστώ τον Μίκη Θεοδωράκη, αυτόν τον µοναδικό άνθρωπο, ο οποίος µε δίδαξε την ελληνική θέαση του κόσµου. Η ζωή του, η µουσική του, η πολιτική και φιλοσοφική του θεώρηση για τον άνθρωπο και τον κόσµο έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη διαµόρφωση της σκέψης µου και χάραξαν τον νέο δρόµο της ζωής µου.

Αναστασία Βούλγαρη
Οκτώβριος 2017

                                                                                                                                                                                        

 

 

Το Φως λιγόστεψε στην άκρη της πόλης

 

 

ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΑΝΔΡΕΑ ΜΑΡΑΤΟΥ 

Η Αναστασία Βούλγαρη συνθέτει μια ελεγεία για τη ναυαγισμένη πολιτεία.

Οι πηγές της είναι διάφανες· τα νάματα μιας βιωμένης ελληνικότητας μετουσιωμένης σε ποιητική εμπειρία.

Η ποίησή της διαλογική με προνομιακούς συνομιλητές τον Μίκη, τον Ρίτσο, τον Σεφέρη, τον Καζαντζάκη, τον Ελύτη, μιλά για την ήττα, την προσμονή, τη μνήμη και τον έρωτα και διαρκώς ταλαντεύεται –συνειδητά και καθόλου αναποφάσιστη– ανάμεσα στο προσωπικό και το συλλογικό ψηλαφώντας τη δύσκολη διαλεκτική τους.

Αλαφιασμένη γυρνά στο παρελθόν ζητώντας απ’τον προμηθεϊκό ραψωδό που στέκει στο βράχο του χρόνου και της ιστορίας να κρατήσει κρυμμένα τιμαλφή τις ραψωδίες του –αν ακούσουν όλα του τα έργα μπορεί να τον μισήσουν, ποιος θέλει άλλωστε ν’ ακούει στις μέρες μας αλήθειες;–.

Ακούει τη γυναίκα με τα μαύρα έξω στους δρόμους και τους χρόνους της πολιτείας, όχι πια προφυλαγμένη στις σκιές του φεγγαριού μα κάτω απ’ το αμείλικτο φως της μέρας, να μονολογεί: «Δεν μπορεί, κάπου θα σε βρω… Όλη μου η ζωή μια συνεχώς αναβαλλόμενη επανάσταση κι ένας απλησίαστος έρωτας».

Μας καλεί στα σταυροδρόμια των ανθρώπων με τα υλικά μιας Ρωμιοσύνης ανυπότακτης και τον πυρετό του απόλυτου έρωτα.

Οικοδομεί τελικά μια νοερή εστία, μια «μήτρα τρυφερότητας» –καταφύγιο για πλάνητες μα όχι πλανημένους όταν έξω αγκομαχάει ο καιρός– κι από εκεί μας ανοίγει ένα παράθυρο σ’ έναν κόσμο που κοπιάζει, δύναται, επιθυμεί κι ονειρεύεται ακόμα.

Δεν έχει αυταπάτες για όσα την πονούν και την πεισμώνουν κι έτσι γίνεται συχνά αμφίθυμη.

Εκεί που βλέπει το δρόμο να κλείνει σε αιώνιο κύκλο κι απελπισμένη ακούγεται να ζητά ανάποδα ο χρόνος να γυρίσει, δε διστάζει να ακολουθήσει μια «νεκρική πομπή κατάβασης σε πορεία μελλοντικής ανάστασης».

Ξέρει πως μόνο έτσι σταματά τούτος ο διαρκής πόλεμος. Αξίζει να την ακολουθήσουμε κι εμείς.

Ανδρέας Μαράτος

Ζωγράφος-Συγγραφέας

 

Το εξώφυλλο έχει φιλοτεχνήσει ο ζωγράφος Ανδρέας Μαράτος.

Το βιβλίο είναι αφιερωμένο στον Μίκη Θεοδωράκη.

Παρουσιάσεις του βιβλίου

 12/05/2016: Παρουσίαση στη Θεσσαλονίκη: 

 

Ο πρόλογος του Μίκη Θεοδωράκη 

ΚΑΙ ΕΓΕΝΕΤΟ ΦΩΣ!
Η εξαίσια δουλειά που έγινε από την Αναστασία Βούλγαρη πάνω στο βιβλίο μου "Διάλογοι στο λυκόφως", προβάλλοντας συνοπτικά την πεμπτουσία της φιλοσοφίας μου για τη ζωή,την κοινωνία, την πολιτική και τον πολιτισμό και πάνω απ’ όλα για την Ελλάδα, θεωρώ ότι βοηθάει αποτελεσματικά την κατανόηση της στάσης μου μέσα στον σύγχρονο κόσμο και προ παντός μέσα στη σημερινή Ελλάδα.

Δεν μπορώ να ξέρω τις σκέψεις και τις ιδέες που επικρατούν μέσα στο ανώνυμο πλήθος των Ελλήνων, όμως ανάμεσα σε μένα και στους επώνυμους όλων των ειδικοτήτων, υπάρχει χάος.
Δεν έχω τίποτα το κοινό μαζί τους. Ανήκουμε σε διαφορετικούς κόσμους. Και έτσι εξηγείται η σχιζοφρένεια με την οποία αντιμετωπίζομαι στη χώρα μου. Δηλαδή, ταυτόχρονα μίσος και αγάπη, εκτίμηση και περιφρόνηση, αποδοχή και απόρριψη κλπ.

Γι’ αυτό, η συνοπτική και ανάγλυφη προβολή των ιδεών μου όπως προβάλλονται από το κείμενο της Βούλγαρη, έχει για μένα τεράστια σημασία. Ακριβώς γιατί βοηθάει το πλατύ κοινό να κατανοήσει τους λόγους για τους οποίους υπάρχει αυτό το χάος που με ακολουθεί από τη στιγμή της πρώτης μου κοινής προσπάθειας και της πρώτης πνευματικής μου δημιουργίας έως σήμερα, δηλαδή της μεγάλης αποδοχής από τον ανώνυμο λαό και της απόλυτης απόρριψης από μέρους των επωνύμων και κυρίως των εξουσιαστών παντός είδους.

Για τους λόγους αυτούς, θεωρώ την διάδοση του νέου βιβλίου μου (καθώς και εκείνου που θα ακολουθήσει με τίτλο "Μονόλογοι εις εαυτόν") ως την τελική προσπάθεια της ζωής μου να φύγω από αυτόν τον κόσμο με την συνείδησή μου ήσυχη.

Είναι για μένα απόλυτη ανάγκη, να προβληθούν οι λόγοι και οι αιτίες που οδήγησαν όλους αυτούς να προσπαθούν (και δυστυχώς να καταφέρουν τελικά) να πνίγεται η φωνή μου, να διαστρεβλώνεται η σκέψη μου, να εκμηδενίζεται η πολιτική μου στάση, να απαγορεύεται το μουσικό μου έργο, να αγνοούνται οι πάσης φύσεως ιδέες και απόψεις μου και η όλη στάση μου, ακόμα και όταν κατά κοινή ομολογία βοήθησαν την πρόοδο του λαού μας και της χώρας μας, όπως το Κίνημα των Λαμπράκηδων, η Πολιτιστική Άνοιξη του ’60, η ίδρυση του Πατριωτικού Μετώπου και γενικά ο αγώνας μου κατά της χούντας.

Μπορεί απ’ τη μια μεριά να με γεμίζει με υπερηφάνεια το γεγονός ότι ένας ξένος λαός και δη ο γερμανικός, εκτιμά τόσο πολύ το έργο και τις ιδέες μου, ώστε να ιδρύεται στο Βερολίνο η Theodorakis Academy, μια Ακαδημία που θα μελετά, θα αναλύει και θα προβάλλει το έργο μου συνολικά, δηλαδή τόσο το μουσικό όσο και το πνευματικό-ιδεολογικό, την ώρα που στην χώρα μου η τάξη των επωνύμων πάσης φύσεως το αγνοεί είτε το γνωρίζει και το φιμώνει.

Δηλαδή να με τιμούν οι ξένοι και η επίσημη Ελλάδα να προσπαθεί να με προσβάλει. Αυτό το μαύρο πέπλο που σκεπάζει τη ζωή μου, θα πρέπει να κοπεί με το μαχαίρι, όπως ο Γόρδιος Δεσμός.

Και το μαχαίρι αυτό είναι η ενημέρωση του ελληνικού λαού για τα πραγματικά αίτια που δεν είναι άλλα παρά οι ιδέες μου, όπως περιγράφονται με σαφήνεια στα βιβλία που προανέφερα.

Γι’ αυτό καλώ τους φίλους μου και όσους αγαπούν το έργο μου να ενημερωθούν και να ενημερώσουν, ώστε να διαλυθεί αυτή η ομίχλη που με σκεπάζει και με πνίγει.

Αθήνα, 12.9.2016
Μίκης Θεοδωράκης

 

Κατεβάστε ελεύθερα το βιβλίο από εδώ:

https://www.free-ebooks.net/ebook/Mikhs-8eodwrakhs-Dialogoi-sto-lykofws

                                                        

Θεατρικό Μονόπρακτο

Έτος έκδοσης 2011, Εκδόσεις Αγγελάκη

 

H έκδοση του 2015, Εκδόσεις Αγγελάκη 

© 2014 Αναστασία Βούλγαρη.

κατασκευη ιστοσελιδας - XTD